Z Małopolska w II Wojnie Światowej
13 czerwca 1941 r.
W Krakowie utworzono Najwyższy Urząd Kontroli Generalnego Gubernatorstwa, który miał nadzorować prawidłowe wykonanie budżetu GG.
Ukazało się postanowienie wykonawcze rządu Generalnego Gubernatorstwa o wprowadzeniu kart rozpoznawczych dla ludności polskiej od 15 roku życia. Ustalało ono zasady i tryb ich wydawania.
Na mocy zarządzenia Wydziału Głównego Spraw Wewnętrznych rządu Generalnego Gubernatorstwa przyłączono do Krakowa odbyło się w gmachu Rady Miejskiej Krakowa, z udziałem szefa rządu GG dra Josefa Bühlera i szefa dystryktu krakowskiego dra Ottona Wächtera, uroczyste przyjęcie do dzielnic miasta, zgodnie z zarządzeniem z 13 czerwca 1941 r., 27 gmin wiejskich: Bielany, Bodzów, Borek Fałęcki, Bronowice Małe i Wielkie, Chełm, Czyżyny, Górka Narodowa, Jugowice, Kobierzyn, Kostrze, Kurdwanów, Łagiewniki, Łęg, Olsza, Piaski Wielkie, Prądnik Biały i Czerwony, Prokocim, Przegorzały, Pychowice, Rybitwy, Rżąka, Skotniki, Tonie, Witkowice, Wola Justowska, oraz zachodnie części Bieńczyc i Bieżanowa. Powierzchnia miasta wzrosła do 169 km2, a ludność do 321 000.
Niemcy opróżnili część budynku krakowskiego Zakładu Specjalnego im. Helclów z pensjonariuszy tworząc tam kobiecą filię więzienia Montelupich.
