Z Małopolska w II Wojnie Światowej

KAŁWA Jan.
Urodzony 25 października 1906 r. w Szreniawie. Był mistrzem krawieckim. W 1931 r. w stopniu kaprala ukończył służbę wojskową w batalionie sztabowym w Warszawie. W 1932 r. wstąpił do Związku Młodzieży Wiejskiej „Wici” gdzie został prezesem koła. Od 1935 r. Należał do Stronnictwa Ludowego. Wybrano go na członka zarządu gminnego. Brał udział w kampanii wrześniowej 1939 r. Od października 1939 r. należał do ludowej konspiracji. Był przewodniczącym trójki gminnej w Szreniawa. Należał do Obwodu Miechów Batalionów Chłopskich. Używał pseudonimów „Sęk” i „Sęp”. Od lipca 1944 r. prowadził rozmowy z Walentym Adamczykiem w sprawie tworzenia batalionu Batalionów Chłopskich im Stefana Okrzei. Kierował pracami trójki w gminie Gołcza. Kierował sprawami Batalionów Chłopskich terenie sześciu gmin północno-zachodniej części powiatu miechowskiego. Po 1945 r. był prezesem Gminnej Spółdzielni Samopomoc Chłopska w Szreniawie.  
Zmarł 3 listopada 1989 r. Został pochowany na cmentarzu w Krakowie-Batowicach.           
Odznaczony Krzyżem Partyzanckim.          
Adamczyk Walenty, Ocena książki Józefa Guzika „Racławickie wyzwania”, „Zeszyty Historyczne ZW ZBOWiD” 1988 nr 3 Kraków, s. 46; Guzik Józef, Działacze i partyzanci Ziemi Miechowskiej 1939-1945, Wawrzeńczyce 1983, s. 27; Łuczywo Tadeusz, Prześlica Zygmunt, Kowal Jan, Gwoli prawdzie historycznej, „Za Wolność i Lud” 1985 nr 9, s. 7; Nekrolog Jana Kałwy, „Dziennik Polski” 1989 nr 260, s. 5;