Z Małopolska w II Wojnie Światowej

KARAWAJEW Iwan.        
Urodzony 27 marca 1910 r. w Biegaczach. Od 1930 r. służył w wojskach pogranicznych NKWD, W 1941 r. wstąpił do Komunistycznej Partii Związku Sowieckiego. We wrześniu 1941 r. został zrzucony na niemieckie tyły w rejonie Kijowa. W październiku 1941 r. objął stanowisko dowódcy batalionu w partyzanckim Zgrupowaniu Fiodorowa. W stopniu kapitana 27 lipca 1944 r. został zrzucony w rejonie Tunelu jako dowódca desantowego oddziału „Szturm”. Używał pseudonimu „Iwan Iwanowicz”. Po zrzucie został zatrzymany przez oddział żandarmerii 106. Dywizji Piechoty Armii Krajowej Antoniego Iglewskiego i izolowany. Uwolnił go 1 sierpnia 1944 r. oddział Armii Ludowej Tadeusza Grochala. 10 sierpnia 1944 r. przeprowadził z Tadeuszem Grochalem konferencję na temat wspólnych działań. 11 sierpnia 1944 r. jego drużyna minerska wspólnie z oddziałem Armii Ludowej im. Bartosza Głowackiego wysadziła pociąg na moście koło Klimontowa na linii Kozłów – Sędziszów. 23 sierpnia 1944 r. dowodził w potyczce pod Dubiem. Wyprowadził oddział z okrążenia 28 sierpnia 1944 r. 8 września 1944 r. w rejonie Rząbca został rozbrojony z całym oddziałem przez Narodowe Siły Zbrojne (wszystkich jego żołnierzy wkrótce zlikwidowano). Od 1945 r. w stopniu majora rezerwy mieszkał w Czernichowie.          
Odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru i Orderem Czerwonej Gwiazdy.   
Garas Józef Bolesław, Czołówka ląduje w mroku, Warszawa 1981, s. 11; Hillebrandt Bogdan, Oddział partyzancki GL i AL im. Ludwika Waryńskiego w krakowskiem, Wojskowy Przegląd Historyczny 1960 nr 2 s. 57; Kowalewski Kazimierz, Zbiegostwo ze służby w policyjnych formacjach pomocniczych w Generalnej Guberni, „Dzieje Najnowsze” 1972 nr 3 s. 170; Prokopiuk Nikołaj, Z działalności radzieckich oddziałów rozpoznawczo-dywersyjnych na terenie Polski, „Wojskowy Przegląd Historyczny” 1970 nr 1 s. 195; Ważniewski Władysław, Walki partyzanckie nad Nidą 1939 – 1945, Warszawa 1969 r. s. 265, 267, 270, 350;