Z Małopolska w II Wojnie Światowej

VICTORINI Franz.
Urodzony 1 grudnia 1910 r. w Wiedniu. Był synem krawca. Wychowywał się w sierocińcu. Ukończył wieczorowe kursy kupieckie, a potem szkołę krawiecką. Od 1930 r. pracował jako podawacz piłek na korcie tenisowym. W latach 1936-37 pracował jako nauczyciel tenisa. Od 1938 r. pracował jako robotnik w zakładach Siemlus-Schuckert. W październiku 1939 r. podjął służbę w Schutz Polizei. W kwietniu 1940 r. skierowano go do szkoły policyjnej. We wrześniu 1940 r. został odkomenderowany na Podhale. W stopniu oberkriminalasistenta był funkcjonariuszem zakopiańskiego gestapo. Miał 170 cm wzrostu, blond włosy, niebieskie oczy. Był szczupły. Prowadził w „Palace” sprawy Anglików i Francuzów. W 1942 r. przesłuchiwał w „Palace” Mieczysława Busia. W 1942 r. przekazywał wyrok wysłania do KL Auschwitz dr. Stanisławowi Czelnemu i jego synowi Kazimierzowi w więzieniu w Tarnowie. 24 czerwca 1943 r. aresztował i torturował Eugeniusza Kowalczyka. W 1944 r. torturował w „Palace” Janinę i Henryka oraz Tadeusza i Stanisława Szwajdów. W marcu 1944 r. zastrzelił kobietę z 4-letnim dzieckiem. W lipcu 1944 r. torturował w „Palace” Emilię Barcik. W sierpniu 1944 r. zastrzelił dwóch członków załogi bombowca amerykańskiego zestrzelonego w okolicy Podczerwonego. Po wojnie ukrywał się pod fałszywym nazwiskiem w Wiedniu. W 1946 r. został aresztowany.  
Filar Alfons, Leyko Michał, Palace - katownia Podhala, Warszawa 1970, s. 53, 222, 263, 273, 293, 320, 342, 345, 356, 357, 368, 369;